Etiketler

, , , , ,

doğaBahar geldi.

Bugün bunu fazlasıyla gözlemledim.

Belgrad Ormanında yapılan 6 km. yürüyüş sonrası, Garipçe Köyünde kahvaltıyla bahara merhaba dedik.

Sadece havanın ısınması, yeşilin mavinin parıldaması, kuşların cıvıltısı değil baharın habercisi. İnsanların yüzlerindeki ifade, gözlerindeki canlılık, hareketlerindeki enerji bas bas bağırıyor baharın geldiğini.

Zaten bunun için sevmiyor muyuz baharı?

Bize iyi geldiği için?

Umursanmayan istekler bir bir dökülüyor ortaya. Fazla kilolar hemen gitsin, olmayan sevgili hemen gelsin, yarım kalan kitaplar bitsin, ertelenen tüm hayaller gerçekleşsin istiyoruz baharın gelmesiyle birlikte.

Bugün Garipçe’den dönüşte düşündüm de bahar dengenin mevsimi bence. Hava ne çok sıcak ne çok soğuk, günler ne çok uzun ne çok kısa. Doğanın dengesi bize yansıyor belki de. Belki de enerjimiz artmıyor, sadece normale dönüyor, olması gereken haline..

Ve belki de insana en çok gereken ruh hali “denge”dir. Uçlardan uzak, ne kötünün umutsuzluğu, ne iyinin kibrini yaşayabilir insan dengede.

İşte bahar böyle bir hal benim için, ruhumun denge hali, heyecanlı, umutlu, dingin…

Hayal kurmak için en doğru zaman bahar bence. Ben bugün, dönüş yolunda, Sarıyer sahilinde yürüyüş yapan huzurlu insanları izlerken, bir hayal kurdum. Hep aklımda olan bir hayalimi, tüm kalbimle isteyerek diledim.

Hadi sen de hayal kur, tüm kalbinle isteyerek.

Bahar geldi!